illation

💡 Good illation pairs logic with empathy, preventing cleverness from trampling people.

منطق خوب، منطق را با همدلی جفت می‌کند و مانع از آن می‌شود که زیرکی، مردم را پایمال کند.

💡 By illation, we inferred the culprit from footprints, receipts, and the suspicious absence of questions a guilty person might ask.

با استفاده از حدس و گمان، مجرم را از روی ردپاها، رسیدها و فقدان مشکوک سوالاتی که یک فرد مجرم ممکن است بپرسد، حدس زدیم.

💡 Nor can inference, for the illation, the ocean, and the rest, must have a maker, because it is an effect like a water-pot, is worth about as much as a rotten pumpkin.

استنتاج نیز نمی‌تواند، زیرا تصویر، اقیانوس و بقیه چیزها، لزوماً سازنده‌ای ندارند، زیرا مانند یک کوزه آب، معلولی است که تقریباً به اندازه یک کدو تنبل گندیده ارزش دارد.

💡 Thus there can be no satisfying illation from this Text, the diversity, or rather contrariety of Expositions and Interpretations, distracting more than confirming the Truth of the Story.

بنابراین، هیچ تفسیر رضایت‌بخشی از این متن نمی‌تواند وجود داشته باشد، تنوع، یا بهتر بگوییم تضاد تفاسیر و توضیحات، بیش از آنکه حقیقت داستان را تأیید کند، آن را منحرف می‌کند.

💡 It is a mistake to imagine that mankind follow up practically any speculative principle as far as it will go in argument and in logical illation.

اشتباه است که تصور کنیم بشر عملاً از هر اصل نظری، تا جایی که می‌تواند، در استدلال و استنتاج منطقی پیروی می‌کند.

💡 Philosophers treat illation as reasoned inference; teenagers call it common sense backed by screenshots.

فیلسوفان، استدلال را استنتاج منطقی می‌دانند؛ نوجوانان آن را عقل سلیمِ مبتنی بر تصاویر می‌دانند.