Hull House

💡 A walking tour around Hull House highlighted immigrant kitchens and craft rooms, where policy met pots, stories, and stubborn hope.

یک تور پیاده‌روی در اطراف خانه هال، آشپزخانه‌ها و اتاق‌های صنایع دستی مهاجران را برجسته کرد، جایی که سیاست با گلدان‌ها، داستان‌ها و امید سرسختانه تلاقی می‌کرد.

💡 He was a gofer, a 14-year-old kid working backstage in a play that I was doing at Hull House, which was the beginning of the theater movement in Chicago.

او یک گوفر بود، یک پسر ۱۴ ساله که در پشت صحنه نمایشی که من در هال هاوس اجرا می‌کردم، کار می‌کرد، نمایشی که آغاز جنبش تئاتر در شیکاگو بود.

💡 Students volunteer at Hull House programs, discovering civics is practiced with schedules, grocery lists, and translation as much as speeches.

دانش‌آموزان در برنامه‌های هال هاوس داوطلب می‌شوند و کشف می‌کنند که آموزش مدنی به همان اندازه که در سخنرانی‌ها انجام می‌شود، در برنامه‌ها، فهرست خرید و ترجمه نیز به کار می‌رود.

💡 Jane Addams, founder of Hull House in Chicago, is perhaps the most representative of this approach.

جین آدامز، بنیانگذار هال هاوس در شیکاگو، شاید نماینده‌ترین فرد از این رویکرد باشد.

💡 In 1889, Jane Addams founded Hull House in Chicago, a social settlement for young, unmarried women and immigrants who needed a safe home and a sense of community.

در سال ۱۸۸۹، جین آدامز خانه هال را در شیکاگو تأسیس کرد، یک اقامتگاه اجتماعی برای زنان جوان، مجرد و مهاجرانی که به خانه‌ای امن و حس تعلق به جامعه نیاز داشتند.

💡 At Hull House, exhibits connect Jane Addams’ activism to modern mutual aid, showing that childcare, education, and fair wages remain intertwined.

در موزه هال، نمایشگاه‌هایی وجود دارد که فعالیت‌های جین آدامز را به کمک‌های متقابل مدرن مرتبط می‌کند و نشان می‌دهد که مراقبت از کودکان، آموزش و دستمزد عادلانه همچنان در هم تنیده هستند.