house snake

💡 Kids learned to distinguish a house snake from venomous species using head shape and pupil clues.

بچه‌ها یاد گرفتند که با استفاده از شکل سر و مردمک چشم، مار خانگی را از گونه‌های سمی تشخیص دهند.

💡 The beautiful blue house snake—four feet in length, with rows of spots on its side—is often mistaken for the corn snake, its habits being very similar.

مار آبی زیبای خانگی - با طول چهار فوت و ردیف‌هایی از لکه‌ها در پهلو - اغلب با مار ذرت اشتباه گرفته می‌شود، عادات آنها بسیار شبیه به هم است.

💡 Farmers respect the house snake as a quiet partner in pest control.

کشاورزان به مار خانگی به عنوان یک همراه آرام در کنترل آفات احترام می‌گذارند.

💡 Such laws are infamous beyond expression; one would suppose they had been passed by a Legislature, the lower house of which were hyenas, the upper house snakes, and the executive a cannibal king.

چنین قوانینی چنان بدنام هستند که نمی‌توان آنها را بیان کرد؛ می‌توان تصور کرد که توسط مجلس قانونگذاری تصویب شده‌اند که مجلس سفلی آن کفتارها، مجلس علیا مارها و قوه مجریه آن یک پادشاه آدمخوار بود.

💡 “Look out, Jane, it might be a house snake, though I didn’t know we ever had them here.”

«مراقب باش، جین، شاید مار خانگی باشد، هرچند نمی‌دانستم که اینجا مار داریم.»

💡 A harmless house snake patrolled the shed, reducing mice better than traps.

یک مار خانگی بی‌ضرر در آلونک گشت می‌زد و موش‌ها را بهتر از تله‌ها از بین می‌برد.