helicopter parent

💡 I loathe the term ‘helicopter parent,’ writes columnist Mary McNamara.

مری مک‌نامارا، ستون‌نویس، می‌نویسد: من از اصطلاح «والد هلیکوپتری» متنفرم.

💡 Combine a helicopter parent, a faith healer and a non-F.D.I.C.-insured bank and you get the idea.

یک والد هلیکوپتری، یک درمانگر ایمانی و یک بانک غیر بیمه شده توسط FDIC را ترکیب کنید، متوجه منظور خواهید شد.

💡 In college, a helicopter parent emailed professors about seating charts; the student eventually asked for boundaries and exhaled.

در دانشگاه، یکی از والدینِ وسواسی برای اساتید ایمیلی در مورد جدول صندلی‌ها فرستاد؛ دانشجو در نهایت از آنها در مورد حد و مرز صندلی‌ها سوال کرد و نفس عمیقی کشید.

💡 Try to prevent or mitigate any of the above and you risk being labeled neurotic, a “helicopter parent.”

سعی کنید از هر یک از موارد فوق جلوگیری کنید یا آنها را کاهش دهید، در غیر این صورت در معرض خطر برچسب روان رنجور، یا «والد هلیکوپتری» قرار خواهید گرفت.

💡 The counselor explained that a helicopter parent can smother resilience; better to coach children through stumbles than carry them across every patch of gravel.

مشاور توضیح داد که والدین هلیکوپتری می‌توانند انعطاف‌پذیری را سرکوب کنند؛ بهتر است بچه‌ها را در زمین خوردن راهنمایی کنند تا اینکه آنها را از هر مسیری که ناهموار است، عبور دهند.

💡 Teachers distinguish between engaged support and helicopter parent behavior by watching who completes the homework.

معلمان با مشاهده‌ی اینکه چه کسی تکالیف را انجام می‌دهد، بین حمایت متعهدانه و رفتار والدین هلیکوپتری تمایز قائل می‌شوند.