Hegelianism

💡 Philosophy.—Hegelianism is confessedly one of the most difficult of all philosophies.

فلسفه. - هگل‌گرایی مسلماً یکی از دشوارترین فلسفه‌هاست.

💡 Critics dismissed superficial Hegelianism in management books, craving case studies rather than mystical diagrams about corporate becoming and change processes.

منتقدان، هگل‌گرایی سطحی در کتاب‌های مدیریتی را رد کردند و به جای نمودارهای عرفانی دربارهٔ تبدیل شدن شرکت‌ها و فرآیندهای تغییر، به مطالعات موردی روی آوردند.

💡 This was the essence of Marx’s Hegelianism.

این جوهره هگل‌گرایی مارکس بود.

💡 A theologian reframed Hegelianism as disciplined hope, insisting reconciliation requires institutions, not merely uplifted sentiments and inspirational posters in hallways.

یک متکلم، هگل‌گرایی را به عنوان امیدی منضبط بازتعریف کرد و اصرار داشت که آشتی نیازمند نهادها است، نه صرفاً احساسات متعالی و پوسترهای الهام‌بخش در راهروها.

💡 The seminar traced Hegelianism through Marx, Kierkegaard, and pragmatists, showing how one system generated rival heirs who kept arguing across centuries.

این سمینار، هگل‌گرایی را از طریق مارکس، کیرکگارد و پراگماتیست‌ها دنبال کرد و نشان داد که چگونه یک سیستم، وارثان رقیبی را به وجود آورد که قرن‌ها به بحث و جدل ادامه دادند.