haplography

💡 Medieval copyists sometimes committed haplography, accidentally writing once what should appear twice, especially when lines ended with similar sequences.

کاتبان قرون وسطایی گاهی مرتکب هاپلوگرافی می‌شدند، و به طور تصادفی چیزی را که باید دو بار نوشته می‌شد، یک بار می‌نوشتند، به خصوص وقتی سطرها با توالی‌های مشابه به پایان می‌رسیدند.

💡 Quique quod is obviously prone to haplography; on the other hand, it could be a rewriting of qui quod id es, which is itself presumably a simple corruption through interchange of qui quod es id.

واضح است که Quique quod مستعد هاپلوگرافی است؛ از سوی دیگر، می‌تواند بازنویسی qui quod ides باشد، که خود احتمالاً یک تحریف ساده از طریق تبادل qui quod es id است.

💡 Their omission would seem to be obviously due to haplography.

به نظر می‌رسد حذف آنها آشکارا به دلیل هاپلوگرافی باشد.

💡 Our edition annotated probable haplography, signaling uncertainty without arrogance and inviting readers to appreciate the fragile journey words survive.

نسخه ما با حاشیه‌نویسی حروف الفبای احتمالی، عدم قطعیت را بدون تکبر نشان می‌دهد و خوانندگان را دعوت می‌کند تا از سفر شکننده‌ای که کلمات در آن زنده می‌مانند، قدردانی کنند.

💡 Haplography, hap-log′raf-i, n. the inadvertent writing of a letter or word, or series of letters or words, once, when it should be written twice.

هَپلوگرافی، هَپ-لوگ′راف-ی، اسم. نوشتن سهوی یک حرف یا کلمه، یا مجموعه‌ای از حروف یا کلمات، یک بار، در حالی که باید دو بار نوشته شود.

💡 Detecting haplography requires comparing manuscripts, spotting omissions that context and parallel passages expose gently.

تشخیص هاپلوگرافی مستلزم مقایسه نسخه‌های خطی و تشخیص حذفیاتی است که متن و متون موازی به آرامی آشکار می‌کنند.