Hammett, Dashiell

💡 A seminar on Hammett, Dashiell compared hard-boiled narration with social critique hiding beneath clipped dialogue.

دشیل در سمیناری درباره هَمِت، روایتِ بی‌روح را با نقد اجتماعیِ پنهان در زیر دیالوگ‌های کوتاه‌شده مقایسه کرد.

💡 We read Hammett, Dashiell in a smoky café, the rhythm of his sentences pacing our coffee refills.

ما در یک کافه‌ی دودی، آثار هَمِت و دشیل را می‌خواندیم، ریتم جملاتش با پر کردن مجدد قهوه‌هایمان هماهنگ بود.

💡 Film adaptations of Hammett, Dashiell rarely match the books’ weathered humor, but the trench coats try admirably.

اقتباس‌های سینمایی از آثار همت و دشیل به ندرت با طنز کهنه‌ی کتاب‌ها برابری می‌کنند، اما کت‌های بارانی به طرز تحسین‌برانگیزی تلاش می‌کنند.