Gordimer

💡 A tattered Gordimer paperback traveled backpack to backpack, leaving friendships scribbled in margins.

یک کتاب جلد شومیز گوردیمرِ پاره‌پاره، کوله‌پشتی به کوله‌پشتی دیگر می‌رفت و دوستی‌ها را در حاشیه‌ها به جا می‌گذاشت.

💡 Reading Gordimer felt like opening windows in a storm, every sentence confronting comfort with fierce clarity.

خواندن گوردیمر مانند باز کردن پنجره‌ها در طوفان بود، هر جمله با وضوحی شدید با آرامش روبرو می‌شود.

💡 The seminar paired Gordimer with contemporary voices, tracing continuity in moral urgency.

این سمینار، گوردیمر را با صداهای معاصر همراه کرد و تداوم در فوریت اخلاقی را ردیابی نمود.

💡 Galgut is the third writer from South Africa to win the Booker, following Nadine Gordimer and Coetzee, who has won twice.

گالگوت سومین نویسنده اهل آفریقای جنوبی است که پس از نادین گوردیمر و کوتزی که دو بار برنده بوکر شده است، برنده این جایزه می‌شود.

💡 In others, conversely, I can see the author but not the title: something by Carl Hiaasen, something by Wally Lamb, something by Nadine Gordimer, something by Gore Vidal.

برعکس، در بعضی دیگر، می‌توانم نویسنده را ببینم اما عنوان را نمی‌بینم: چیزی از کارل هایاسن، چیزی از والی لمب، چیزی از نادین گوردیمر، چیزی از گور ویدال.

💡 She was “trying to write other people’s books in other people’s voices”; Bertolt Brecht inspired one, Nadine Gordimer another, “but in all of them I was faking it in every sentence”.

او «سعی می‌کرد کتاب‌های دیگران را با صدای دیگران بنویسد»؛ برتولت برشت الهام‌بخش یکی از آنها بود، نادین گوردیمر هم الهام‌بخش دیگری بود، «اما در همه آنها من در هر جمله تظاهر می‌کردم».