gooseberry bush

💡 Now it is entwined with my gooseberry bush, and once a week I rip out the wandering stems before their white blossoms turn into seedy berries.

حالا با بوته انگور فرنگی من در هم تنیده شده است، و هفته‌ای یک بار ساقه‌های سرگردان را قبل از اینکه شکوفه‌های سفیدشان به توت‌های دانه‌دار تبدیل شوند، جدا می‌کنم.

💡 Wrestling twenty-five pounds of sugar back from Moore’s Store was nothing to picking all the gooseberry bushes clean.

کشتی گرفتن و برگرداندن بیست و پنج پوند شکر از فروشگاه مور، در مقایسه با چیدن کامل بوته‌های انگور فرنگی، هیچ بود.

💡 Pruning the gooseberry bush opened airflow, trading mildew for generous, easy picking.

هرس بوته انگور فرنگی جریان هوا را باز کرد و باعث شد کپک جای خود را به چیدن آسان و فراوان بدهد.

💡 So cut away stems older than 6 from blueberry bushes, and stems older than 3 from gooseberry bushes.

بنابراین ساقه‌های بزرگتر از ۶ سال را از بوته‌های بلوبری و ساقه‌های بزرگتر از ۳ سال را از بوته‌های انگور فرنگی جدا کنید.

💡 The currant and gooseberry bushes produce a congested thicket of growth each year, and the late-winter pruning offers a moment of liberation for gardener and plant alike.

بوته‌های انگور فرنگی و انگور فرنگی هر ساله بیشه‌های متراکمی از رشد تولید می‌کنند و هرس اواخر زمستان لحظه‌ای از آزادی را برای باغبان و گیاه به ارمغان می‌آورد.

💡 A thriving gooseberry bush drew pollinators and gossiping neighbors.

یک بوته انگور فرنگی پررونق، گرده افشان‌ها و همسایه‌های شایعه‌پراکن را به خود جلب کرده بود.