gibberellin

💡 Mutants deficient in gibberellin grow dwarf, valuable for studying pathways and breeding resilient crops that resist lodging.

جهش‌یافته‌هایی که کمبود جیبرلین دارند، کوتوله می‌شوند که برای مطالعه مسیرها و پرورش محصولات مقاوم در برابر خوابیدگی ارزشمند است.

💡 This way, the levels of gibberellin can be lowered in the stalks, but not the flowers, stunting the plants’ growth without undermining their productivity.

به این ترتیب، سطح جیبرلین می‌تواند در ساقه‌ها کاهش یابد، اما نه در گل‌ها، و رشد گیاهان را بدون تضعیف بهره‌وری آنها متوقف می‌کند.

💡 Researchers have worked out that such seeds resist germination by maintaining a certain balance of two plant hormones—abscisic acid and gibberellin—inside the seed.

محققان دریافته‌اند که چنین دانه‌هایی با حفظ تعادل خاصی از دو هورمون گیاهی - اسید آبسیزیک و جیبرلین - در داخل دانه، در برابر جوانه‌زنی مقاومت می‌کنند.

💡 The seed has two hormones: abscisic acid (ABA), which sends the signal to stay dormant, and gibberellin (GA), which initiates germination.

این دانه دو هورمون دارد: اسید آبسیزیک (ABA) که سیگنالی برای خواب زمستانی ارسال می‌کند و جیبرلین (GA) که جوانه‌زنی را آغاز می‌کند.

💡 Plants synthesize gibberellin to regulate stem elongation, flowering, and seed germination, a hormonal conversation responsive to light and stress.

گیاهان جیبرلین را برای تنظیم طویل شدن ساقه، گلدهی و جوانه‌زنی بذر سنتز می‌کنند، که یک واکنش هورمونی در پاسخ به نور و استرس است.

💡 A lecture on gibberellin linked molecular signaling to practical greenhouse scheduling for dependable blooms.

یک سخنرانی در مورد جیبرلین، سیگنال‌دهی مولکولی را به برنامه‌ریزی عملی گلخانه برای شکوفایی قابل اعتماد مرتبط کرد.