Froude

💡 "I first laid eyes on the bear when it was actually in my house, almost in my living room, two feet behind my toddler," Ms Froude told CTV News.

خانم فرود به سی‌تی‌وی نیوز گفت: «اولین باری که چشمم به خرس افتاد، در خانه‌ام بود، تقریباً در اتاق نشیمن، شصت سانتی‌متر عقب‌تر از کودک نوپایم.»

💡 The 1885 account “The White and Pink Terraces of New Zealand” by historian James Anthony Froude gripped me for several reasons.

روایت سال ۱۸۸۵ با عنوان «تراس‌های سفید و صورتی نیوزیلند» نوشته‌ی مورخ جیمز آنتونی فرود، به چند دلیل توجه مرا جلب کرد.

💡 Biographers painted Froude as a complex figure, an editor balancing literary ambition, historical narrative, and controversies that still spark heated faculty-lounge debates.

زندگینامه‌نویسان، فرود را به عنوان شخصیتی پیچیده تصویر کردند، ویراستاری که بین جاه‌طلبی ادبی، روایت تاریخی و جنجال‌هایی که هنوز هم بحث‌های داغی را در سالن‌های اساتید برمی‌انگیزند، تعادل برقرار می‌کند.

💡 Ms Froude locked herself and her children in a bedroom while a family friend banged pots and chased it with a chair.

خانم فرود خودش و فرزندانش را در اتاق خواب حبس کرد، در حالی که یکی از دوستان خانوادگی‌شان گلدان‌ها را به هم می‌کوبید و با صندلی دنبالش می‌دوید.

💡 Students quoted Froude cautiously, checking context and later revisions to avoid repeating elegant sentences that scholarship has since qualified or overturned.

دانشجویان با احتیاط از فرود نقل قول می‌کردند و متن و اصلاحات بعدی را بررسی می‌کردند تا از تکرار جملات زیبایی که از آن زمان تاکنون توسط محققان رد یا اصلاح شده‌اند، خودداری کنند.

💡 The engineering library shelved volumes by Froude near naval architecture, a reminder that careful observation at model scale can illuminate turbulent, stubborn phenomena.

کتابخانه مهندسی، کتاب‌های فرود را نزدیک معماری دریایی قفسه‌بندی کرده بود، یادآوری اینکه مشاهده دقیق در مقیاس مدل می‌تواند پدیده‌های متلاطم و سرسخت را روشن کند.