Fourdrinier

💡 By 1872 two hundred and ninety-nine Fourdrinier machines were running in the United States alone.

تا سال ۱۸۷۲، دویست و نود و نه دستگاه فوردرینیه فقط در ایالات متحده در حال کار بودند.

💡 It was there that Messrs. Fourdrinier, a wealthy stationery firm, purchased the patents, expended �60,000 for improvements on the machine, and first gave to the world its practical benefits.

در آنجا بود که آقایان فوردرینیه، یک شرکت لوازم التحریر ثروتمند، حق ثبت اختراع را خریداری کردند، 60،000 پوند برای بهبود دستگاه هزینه کردند و برای اولین بار مزایای عملی آن را به جهانیان ارائه دادند.

💡 Engineers tuned the Fourdrinier for basis weight and moisture, chasing uniformity that printers adore.

مهندسان، دستگاه فوردرینیر را بر اساس وزن پایه و رطوبت تنظیم کردند و به دنبال یکنواختی بودند که مورد علاقه‌ی چاپخانه‌داران است.

💡 A museum displayed a scale Fourdrinier, explaining couch rolls, headboxes, and why newspapers once inked fingertips blue.

موزه‌ای ترازوی فوردرینیه را به نمایش گذاشت که در آن رول‌های مبل، جعبه‌های بالای تخت و اینکه چرا زمانی روزنامه‌ها نوک انگشتان را با جوهر آبی رنگ می‌کردند، توضیح داده شده بود.

💡 Within eight years, he had 18 so-called Fourdrinier machines in operation at mills around the country.

ظرف هشت سال، او ۱۸ دستگاه به اصطلاح فوردرینیر را در کارخانه‌های سراسر کشور به کار انداخت.

💡 With one modern Fourdrinier machine, and a few beating engines, a small paper mill will now turn out daily as much paper as could be made by twelve mills a hundred years ago.

با یک ماشین مدرن فوردرینیه و چند موتور ضربان‌دار، یک کارخانه کاغذسازی کوچک اکنون روزانه به اندازه دوازده کارخانه که صد سال پیش تولید می‌شدند، کاغذ تولید می‌کند.