ferricyanide

💡 Ferrocyanide–ferricyanide has been used as a reversible redox couple, but it could potentially produce toxic hydrogen-cyanide gas at the electrodes.

فروسیانید-فریسیانید به عنوان یک زوج اکسایش-کاهش برگشت‌پذیر استفاده شده است، اما می‌تواند به طور بالقوه گاز سمی هیدروژن-سیانید را در الکترودها تولید کند.

💡 Cyanotype is a photographic medium that uses ferric ammonium citrate, potassium ferricyanide, and simple sunlight to make an image.

سیانوتایپ یک رسانه عکاسی است که از سیترات آمونیوم فریک، فری‌سیانید پتاسیم و نور خورشید ساده برای ایجاد تصویر استفاده می‌کند.

💡 Electrochemists use ferricyanide as a dependable redox probe, calibrating sensors before serious experiments begin.

الکتروشیمی‌دان‌ها از فری‌سیانید به عنوان یک کاوشگر اکسایش-کاهش قابل اعتماد استفاده می‌کنند و حسگرها را قبل از شروع آزمایش‌های جدی کالیبره می‌کنند.

💡 Their movement through an external circuit and toward the positive terminal--Bennetto’s oxygen or ferricyanide terminal--creates a current.

حرکت آنها از طریق یک مدار خارجی و به سمت ترمینال مثبت - ترمینال اکسیژن یا فری سیانید بنتو - جریان ایجاد می‌کند.

💡 When mixed with iron salts, ferricyanide forms Prussian blue, a pigment with a history spanning art, medicine, and radiation decontamination.

وقتی فریسیانید با نمک‌های آهن مخلوط می‌شود، آبی پروس را تشکیل می‌دهد، رنگدانه‌ای با تاریخچه‌ای که هنر، پزشکی و رفع آلودگی ناشی از تشعشعات را در بر می‌گیرد.

💡 Proper storage of ferricyanide prevents decomposition; dry, dark, and clearly labeled beats heroic cleanup later.

نگهداری مناسب فریسیانید از تجزیه آن جلوگیری می‌کند؛ خشک، تاریک و با برچسب مشخص، تمیز کردن قهرمانانه را دیرتر انجام می‌دهد.