fen-phen

💡 For example, the popular diet drug of the 1980s and 90s was fen-phen, which contained appetite suppressants fenfluramine and phentermine.

برای مثال، داروی لاغری محبوب دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰، فن-فن بود که حاوی مهارکننده‌های اشتها، فنفلورامین و فنترمین، بود.

💡 But after users experienced heart valve and lung disease, fen-phen was withdrawn from the market in 1997.

اما پس از آنکه مصرف‌کنندگان دچار بیماری دریچه قلب و ریه شدند، فن-فن در سال ۱۹۹۷ از بازار جمع‌آوری شد.

💡 Safety problems in the 1990s with the anti-obesity treatment known as fen-phen, which had to be withdrawn from the market, were also fresh in their minds.

مشکلات ایمنی مربوط به درمان ضد چاقی معروف به فن-فن در دهه ۱۹۹۰ که باید از بازار جمع می‌شد، نیز در ذهن آنها تازه بود.

💡 A pharmacology lecture used fen phen to teach how combinations can magnify harm even when each component seems benign alone.

یک سخنرانی داروشناسی از فن فن استفاده کرد تا آموزش دهد که چگونه ترکیبات می‌توانند آسیب را افزایش دهند، حتی زمانی که هر جزء به تنهایی بی‌خطر به نظر می‌رسد.

💡 Lawsuits over fen phen spurred stronger post-market surveillance and frank discussions about weight stigma in medicine.

دعاوی حقوقی بر سر فن، نظارت قوی‌تر پس از ورود به بازار و بحث‌های صریح در مورد انگ چاقی در پزشکی را برانگیخت.

💡 Doctors no longer prescribe fen phen after heart valve risks emerged, a cautionary tale about hype outrunning rigorous, long-term evidence.

پزشکان پس از آشکار شدن خطرات دریچه قلب، دیگر فن (fen) تجویز نمی‌کنند، داستانی هشداردهنده در مورد اغراقی که از شواهد دقیق و بلندمدت پیشی گرفته است.