false vocal cords

💡 Charles Lunn, in The Philosophy of the Voice, 1878, was the first to propound the theory that the breath may be controlled by the false vocal cords.

چارلز لان، در کتاب «فلسفه صدا» (۱۸۷۸)، اولین کسی بود که این نظریه را مطرح کرد که نفس ممکن است توسط تارهای صوتی کاذب کنترل شود.

💡 Endoscopic footage showed the false vocal cords drawing together during effortful speech, a sign the therapist addressed with targeted breathing exercises.

تصاویر آندوسکوپی نشان می‌داد که تارهای صوتی کاذب در حین گفتار پرفشار به هم نزدیک می‌شوند، نشانه‌ای که درمانگر با تمرینات تنفسی هدفمند به آن پرداخت.

💡 Hoarseness sometimes involves the false vocal cords, which can compensate for damaged folds but produce a rough, pressed phonation.

گرفتگی صدا گاهی اوقات تارهای صوتی کاذب را درگیر می‌کند، که می‌توانند آسیب تارهای صوتی را جبران کنند اما صدایی خشن و فشرده ایجاد می‌کنند.

💡 The upper ligaments are sometimes 18 called the false vocal cords, but are more properly termed ventricular bands.

رباط‌های بالایی گاهی اوقات تارهای صوتی کاذب نامیده می‌شوند، اما نام صحیح‌تر آنها نوارهای بطنی است.

💡 Mr. Lunn feels sure that the true vocal cords are not involved in falsetto, that voice being produced by the false vocal cords.

آقای لان مطمئن است که در صدای فالستو، که توسط تارهای صوتی کاذب تولید می‌شود، تارهای صوتی حقیقی درگیر نیستند.

💡 Singers learn to relax the false vocal cords during high notes, reducing strain and improving resonance across the passaggio.

خوانندگان یاد می‌گیرند که در طول نت‌های بالا، تارهای صوتی کاذب را شل کنند، فشار را کاهش دهند و رزونانس را در سراسر پاساژیو بهبود بخشند.