extinction

💡 Museum halls narrate extinction alongside evolution, cautioning visitors against complacency.

سالن‌های موزه، انقراض را در کنار تکامل روایت می‌کنند و بازدیدکنندگان را از بی‌خیالی برحذر می‌دارند.

💡 Ethicists argue de extinction must include land rights, not merely lab triumphs, because resurrected creatures deserve stable futures rather than perpetual exhibition.

اخلاق‌گرایان معتقدند که انقراض باید شامل حقوق زمین باشد، نه صرفاً دستاوردهای آزمایشگاهی، زیرا موجودات احیا شده شایسته آینده‌ای پایدار هستند نه نمایشگاهی دائمی.

💡 The Vista Theater and the New Beverly show personal copies from the private collection of Quentin Tarantino, who saved the theaters from extinction.

تئاتر ویستا و نیو بورلی نسخه‌های شخصی از مجموعه خصوصی کوئنتین تارانتینو را به نمایش می‌گذارند، کسی که تئاترها را از انقراض نجات داد.

💡 When I interviewed Dame Jane Goodall last year, she exuded calm, even as she pressed home to me that a great extinction crisis was facing our planet.

وقتی سال گذشته با دیم جین گودال مصاحبه کردم، او آرامش خود را نشان می‌داد، حتی با اینکه با اصرار به من می‌گفت که سیاره ما با یک بحران انقراض بزرگ روبروست.

💡 Preventing extinction often costs less than rebuilding ecosystems afterward; urgency deserves budgets, not only speeches.

جلوگیری از انقراض اغلب هزینه کمتری نسبت به بازسازی اکوسیستم‌ها پس از آن دارد؛ فوریت، شایسته بودجه است، نه فقط سخنرانی.

💡 Storytellers describe the huia’s calls, then pause to let silence say what extinction means.

قصه‌گوها نداهای هوئیا را توصیف می‌کنند، سپس مکث می‌کنند تا سکوت معنای انقراض را بیان کند.