euchlorine

💡 Historical texts referencing euchlorine help students appreciate progress in nomenclature, ventilation, and protective equipment across laboratory generations.

متون تاریخی که به اوکلر اشاره دارند، به دانشجویان کمک می‌کنند تا پیشرفت در نامگذاری، تهویه و تجهیزات حفاظتی را در نسل‌های مختلف آزمایشگاهی درک کنند.

💡 Chemists of the nineteenth century described euchlorine as a pungent oxidizer, later recognized as chlorine dioxide mixed with chlorine under certain preparations.

شیمیدانان قرن نوزدهم، اوکلر را به عنوان یک اکسیدکننده تند توصیف می‌کردند، که بعدها به عنوان دی اکسید کلر مخلوط با کلر تحت آماده‌سازی‌های خاص شناخته شد.

💡 Davy also described and partially investigated the gas, named by him “euchlorine,” obtained by heating potassium chlorate with hydrochloric acid; this gas has been more recently examined by Pebal.

دیوی همچنین گازی را که خود آن را «اوکلرین» نامید و از حرارت دادن کلرات پتاسیم با اسید هیدروکلریک به دست می‌آمد، توصیف و تا حدی بررسی کرد؛ این گاز اخیراً توسط پبال مورد بررسی قرار گرفته است.

💡 Euchlorine, ū-klō′rin, n. a very explosive green-coloured gas, prepared by the action of strong hydrochloric acid on chlorate of potash.—adj.

اوکلر، ū-klō′rin، اسم. گازی سبز رنگ و بسیار انفجاری که از واکنش اسید هیدروکلریک قوی بر کلرات پتاس تهیه می‌شود. - صفت.

💡 In his experiments with muriatic acid gas he found chlorine to be a simple substance, and discovered euchlorine, a compound of chlorine and oxygen.

او در آزمایش‌های خود با گاز اسید موریاتیک، کلر را به عنوان یک ماده ساده یافت و اوکلر، ترکیبی از کلر و اکسیژن، را کشف کرد.

💡 Because euchlorine is hazardous, early demonstrations occasionally ended badly; modern safety standards forbid such theatrical chemistry in crowded lecture halls.

از آنجا که اوکلر خطرناک است، آزمایش‌های اولیه گاهی اوقات پایان بدی داشتند؛ استانداردهای ایمنی مدرن چنین نمایش‌های نمایشی را در سالن‌های سخنرانی شلوغ ممنوع می‌کند.