equal temperament

💡 Pianos use equal temperament, stretching intervals slightly so every key sounds acceptable, a compromise that fueled global repertoire.

پیانوها از اعتدال یکسانی استفاده می‌کنند و فواصل را کمی امتداد می‌دهند تا هر کلید صدای قابل قبولی داشته باشد، سازشی که به رپرتوار جهانی دامن زد.

💡 But it also loses in the process a richness, making me wonder what might have happened were it played in a more acoustically natural equal temperament.

اما در این فرآیند، غنای خود را نیز از دست می‌دهد، و این باعث می‌شود از خود بپرسم اگر با اعتدال آکوستیکی طبیعی‌تری نواخته می‌شد، چه اتفاقی می‌افتاد.

💡 He had tuned his harpsichord not to the relatively smooth, equal temperament of modern times, he explained, but to a “severe” mean-tone temperament used in the early 17th century.

او توضیح داد که هارپسیکورد خود را نه با اعتدال نسبتاً نرم و یکنواخت دوران مدرن، بلکه با اعتدال «شدید» و با لحنی خشن که در اوایل قرن هفدهم استفاده می‌شد، کوک کرده است.

💡 The ensemble switched from meantone to equal temperament, revealing how tuning systems sculpt mood invisibly.

این گروه از meantone به equal temper تغییر رویه داد و نشان داد که چگونه سیستم‌های کوک، به طور نامرئی، حال و هوا را شکل می‌دهند.

💡 Lectures on equal temperament pair math with music, harmonics with history, and surprisingly passionate debates about purity versus practicality.

سخنرانی‌هایی در مورد مزاج برابر، ریاضی را با موسیقی، هارمونی را با تاریخ، و بحث‌های پرشور و شگفت‌آوری در مورد خلوص در مقابل عملی بودن، جفت می‌کنند.

💡 In its simplest terms, just intonation means that the ratios between notes are whole numbers, rather than the irrational ratios that divide the octave in the familiar framework of equal temperament.

به ساده‌ترین بیان، لحن درست به این معنی است که نسبت‌های بین نت‌ها اعداد صحیح هستند، نه نسبت‌های غیرمنطقی که اکتاو را در چارچوب آشنای اعتدال برابر تقسیم می‌کنند.