epithalamion

💡 If my Muse were onely out of fashion, and but wounded and maimed like Free-will in the Roman Church, I should adventure to put her to an Epithalamion.

اگر الهه‌ی الهام من فقط از مد افتاده بود، و مانند اراده‌ی آزاد در کلیسای روم زخمی و معلول شده بود، جسارت می‌کردم و او را به اپیتالامیون می‌سپردم.

💡 An epithalamion shouldn’t flatter blindly; it should celebrate partnership, shared chores, and the ordinary kindness that sustains difficult seasons.

یک اپیتالامیون نباید کورکورانه چاپلوسی کند؛ باید مشارکت، کارهای مشترک و مهربانی معمولی را که فصل‌های سخت را تحمل می‌کند، گرامی بدارد.

💡 Students composed an epithalamion in couplets, discovering ceremony can feel intimate when language honors real habits rather than vague ideals.

دانش‌آموزان یک سرود مذهبی را در دوبیتی سرودند و دریافتند که وقتی زبان به جای آرمان‌های مبهم، به عادات واقعی احترام می‌گذارد، مراسم می‌تواند صمیمانه‌تر به نظر برسد.

💡 My poor study having lyen that way, it may prove possible that my weak assistance may be of use in this matter, in a more serious fashion, then an Epithalamion.

با توجه به اینکه مطالعه‌ی ضعیف من به این شکل رها شده، ممکن است ثابت شود که کمک ضعیف من می‌تواند در این مورد، به شیوه‌ای جدی‌تر از یک اپیتالامیون، مفید باشد.

💡 The poet wrote an epithalamion for friends marrying in autumn, weaving apples, wool, and migrating geese into a gentle blessing.

شاعر برای دوستانی که در پاییز ازدواج می‌کنند، سیب، پشم می‌بافند و غازهای مهاجر را به عنوان دعایی ملایم می‌نوازند، مرثیه‌ای سروده است.

💡 Recognition is followed by the wonderfully silent and graceful invitation: "Come, my eyes/ said…" The poem becomes an epithalamion, with a pre-lapsarian freshness shining through the little scene.

پس از این بازشناسی، دعوتی باشکوه و آرام آغاز می‌شود: «بیا، چشمانم/ گفتند…» شعر به مرثیه‌ای تبدیل می‌شود که طراوتی پیش از هبوط در این صحنه‌ی کوچک می‌درخشد.