Eliot, George

💡 A theater adapts Eliot, George, compressing sprawling chapters into intimate scenes that preserve empathy’s slow burn.

یک تئاتر، الیوت، جورج را اقتباس می‌کند و فصل‌های طولانی را در صحنه‌های صمیمانه‌ای فشرده می‌کند که حس همدلی را به آرامی القا می‌کند.

💡 The syllabus paired Eliot, George with modern novels, showing how moral psychology travels across eras.

این برنامه درسی، الیوت و جورج را با رمان‌های مدرن جفت می‌کرد و نشان می‌داد که چگونه روانشناسی اخلاق در طول دوره‌ها سیر می‌کند.

💡 Of course it is no blasphemy to dispute my estimate; but what prospect is there of reversing the common verdict of George Eliot, George Meredith, Swinburne, and Rossetti?

البته زیر سوال بردن تخمین من کفر نیست؛ اما چه امیدی برای معکوس کردن حکم مشترک جورج الیوت، جورج مردیت، سوینبرن و روستی وجود دارد؟

💡 Eliot, George, 43, 47, 53, 436; Weimar recollections of, 258.

الیوت، جورج، ۴۳، ۴۷، ۵۳، ۴۳۶؛ خاطرات وایمار از، ۲۵۸.

💡 Ms. Freeman released the book under a pseudonym, Eliot George, inverting the nom de plum that Mary Ann Evans used to publish “Middlemarch.”

خانم فریمن این کتاب را با نام مستعار الیوت جورج منتشر کرد که در واقع معکوس نام مستعار مری آن ایوانز برای انتشار کتاب «میدل‌مارچ» است.

💡 Reading Eliot, George in a book club sparked debates about compromise, courage, and the gossip that shapes small-town destinies.

خواندن آثار الیوت توسط جورج در یک باشگاه کتاب، بحث‌هایی را در مورد سازش، شجاعت و شایعاتی که سرنوشت شهرهای کوچک را شکل می‌دهند، برانگیخت.