Dryopithecus

💡 Jaw fragments of Dryopithecus challenge assumptions about ape diversity across Europe.

قطعات فک درایوپیتکوس، فرضیات مربوط به تنوع میمون‌ها در سراسر اروپا را به چالش می‌کشد.

💡 Students sketched Dryopithecus reconstructions, learning humility about what bones can and cannot say.

دانش‌آموزان طرح‌هایی از بازسازی‌های درایوپیتکوس را ترسیم کردند و فروتنی در مورد آنچه استخوان‌ها می‌توانند و نمی‌توانند بگویند را آموختند.

💡 Dryopithecus roamed Miocene forests, a branch on the tangled tree that eventually produced storytellers with notebooks.

دریوپیتکوس‌ها در جنگل‌های میوسن پرسه می‌زدند، شاخه‌ای از درخت درهم‌تنیده که در نهایت داستان‌سرایانی با دفترچه‌های یادداشت تولید کرد.

💡 As the trunks of oaks are common in the lignite beds in which it lay, it has received the generic name of Dryopithecus.

از آنجایی که تنه‌های بلوط در بسترهای زغال‌سنگی که این موجود در آنها قرار داشته، فراوان بوده‌اند، نام عمومی درایوپیتکوس (Dryopithecus) را به خود گرفته است.

💡 Dryopithecus was, also, of large size, equalling Man in stature, and apparently living amongst the trees and feeding upon fruits.

دریوپیتکوس نیز جثه بزرگی داشت و از نظر قامت با انسان برابری می‌کرد و ظاهراً در میان درختان زندگی می‌کرد و از میوه‌ها تغذیه می‌کرد.

💡 The form which may have been in our line of descent, the Dryopithecus, later appears to have become extinct.

گونه‌ای که ممکن است در تبار ما بوده باشد، یعنی دریوپیتکوس، ظاهراً بعدها منقرض شده است.