Dio Chrysostom

💡 A translation workshop parsed Dio Chrysostom carefully, discovering jokes hiding behind earnest rhetoric.

یک کارگاه ترجمه، دیو کریسوستوم را با دقت بررسی کرد و شوخی‌هایی را که در پسِ لفاظی‌های جدی پنهان شده بودند، کشف کرد.

💡 Among the most renowned teachers of rhetoric—now distinctively called “Sophists,” or rhetoricians—were Dio Chrysostom, Aelius Aristides, Themistius, Himerius, Libanius and Herodes Atticus.

از جمله مشهورترین معلمان فن خطابه - که اکنون به طور مشخص «سوفیست» یا بلاغت‌شناس نامیده می‌شوند - می‌توان به دیو کریسوستوم، آئلیوس آریستیدس، تمیستیوس، هیمریوس، لیبانیوس و هیرود آتیکوس اشاره کرد.

💡 At last he became, in the words of Dio Chrysostom, who wrote during the second century A.D.:

سرانجام، به گفته‌ی دیو کریسوستوم، که در قرن دوم میلادی نوشت:

💡 Teachers pair Dio Chrysostom with contemporary essays, encouraging students to hear echoes across millennia.

معلمان، دیو کریسوستوم را با مقاله‌های معاصر همراه می‌کنند و دانش‌آموزان را تشویق می‌کنند تا پژواک‌های هزاره‌ها را بشنوند.

💡 The orations of Dio Chrysostom wandered pleasantly, blending philosophy, travelogue, and civic advice with surprising modern resonance.

خطابه‌های دیو کریسوستوم به طرز دلپذیری روان بودند و فلسفه، سفرنامه و نصایح مدنی را با طنین شگفت‌انگیز مدرن در هم می‌آمیختند.