Day of Judgment

💡 Literature classes compare metaphors for the Day of Judgment, analyzing how cultures imagine accountability when language strains toward the infinite.

کلاس‌های ادبیات، استعاره‌های روز قیامت را مقایسه می‌کنند و تحلیل می‌کنند که چگونه فرهنگ‌ها، وقتی زبان به سمت بی‌نهایت کشیده می‌شود، مسئولیت‌پذیری را تصور می‌کنند.

💡 The fresco portrayed the Day of Judgment with swirling trumpets and scales, yet the artist reserved most detail for ordinary faces searching for mercy.

این نقاشی دیواری، روز قیامت را با شیپورها و ترازوهای چرخان به تصویر می‌کشید، با این حال هنرمند بیشترین جزئیات را برای چهره‌های عادی که در جستجوی رحمت بودند، نگه داشته بود.

💡 The version presented at the Kennedy Center omitted important passages about the Passion of Christ, His ascension to heaven, the Christian victory over sin and death, and the Day of Judgment.

نسخه ارائه شده در مرکز کندی، بخش‌های مهمی درباره مصائب مسیح، عروج او به آسمان، پیروزی مسیحیان بر گناه و مرگ و روز قیامت را حذف کرده بود.

💡 A product of the Taliban dictum: “Those who listen to music and songs in this world, on the Day of Judgment, molten lead will be poured into their ears.”

محصول ضرب‌المثل طالبان: «کسانی که در این دنیا به موسیقی و ترانه گوش می‌دهند، در روز قیامت سرب مذاب در گوش‌هایشان ریخته می‌شود.»

💡 The girl was glued to the spot, terror-struck, pop-eyed, quivering, knowing for certain that the Day of Judgment had come for her at last.

دخترک وحشت‌زده، با چشمانی از حدقه بیرون زده و لرزان، به نقطه‌ای چسبیده بود و با اطمینان می‌دانست که بالاخره روز قیامت برایش فرا رسیده است.

💡 Preachers warned about a coming Day of Judgment, while activists reframed urgency toward justice delivered now, not deferred eternally.

واعظان درباره روز قیامت هشدار می‌دادند، در حالی که فعالان فوریت عدالت را که اکنون اجرا می‌شود، نه اینکه برای همیشه به تعویق بیفتد، دوباره مطرح می‌کردند.