daisy bush

💡 Did you ever see a palm tree waving in New York; or daisy bushes as tall as a man; or such masses of roses and flowering vines?

آیا تا به حال در نیویورک درخت نخلی را دیده‌اید که تکان بخورد؛ یا بوته‌های مینا به بلندی یک انسان؛ یا انبوهی از گل‌های رز و تاک‌های پرگل؟

💡 A neighbor offered cuttings from her daisy bush, and our shared fence soon looked like collaborative landscaping rather than a hard boundary.

همسایه‌ای قلمه‌هایی از بوته‌ی میناکاری‌اش را پیشنهاد داد و حصار مشترک ما خیلی زود به جای یک مرز سفت و سخت، شبیه محوطه‌سازی مشترک شد.

💡 God had sent a McCormick Reaper to harvest a daisy bush and I knew from the beginning that my only hope for safety was to grow up and run far.

خدا یک دروگر مک‌کورمیک فرستاده بود تا بوته‌های مینا را درو کند و من از همان ابتدا می‌دانستم که تنها امیدم برای امنیت، بزرگ شدن و فرار به دوردست‌هاست.

💡 After heavy winds, the daisy bush recovered quickly, reminding us resilience sometimes prefers modest shrubs over dramatic, fragile showpieces.

پس از بادهای شدید، بوته مینا به سرعت بهبود یافت و به ما یادآوری کرد که انعطاف‌پذیری گاهی اوقات درختچه‌های کوچک را به آثار نمایشی و شکننده ترجیح می‌دهد.

💡 The gardener trimmed the daisy bush lightly, preserving shape while encouraging blooms that bees visited like loyal regulars at a sunny café.

باغبان بوته مینا را به آرامی هرس کرد و در عین حال که شکل آن را حفظ می‌کرد، شکوفه‌هایی را تشویق کرد که زنبورها مانند مشتریان وفادار یک کافه آفتابی به آنها سر می‌زدند.