DOyly Carte

💡 A lecture traced touring logistics pioneered by D'Oyly Carte that shaped later commercial companies.

یک سخنرانی، لجستیک مسافرتی را که توسط دویلی کارته ابداع شده بود و بعدها شرکت‌های تجاری را شکل داد، بررسی کرد.

💡 It's easy to see why the film has its Sybils in a twist: both were real people, and both were singers with the D'Oyly Carte Opera Company in the interwar years.

به راحتی می‌توان فهمید که چرا فیلم سیبیل‌هایش را با یک پیچش داستانی نشان می‌دهد: هر دو افراد واقعی بودند و هر دو در سال‌های بین دو جنگ جهانی خوانندگان گروه اپرای D'Oyly Carte بودند.

💡 D'Oyly Carte built the "Royal English Opera House," engaged a double company, and opened it with a repertory of one work, "Ivanhoe."

دویلی کارت «اپرای سلطنتی انگلیس» را ساخت، دو گروه را به کار گرفت و آن را با رپرتواری از یک اثر، «ایوانهو»، افتتاح کرد.

💡 The very next day, while still apparently in perfect health, he left Cambridge to keep a luncheon engagement with Mr. Rupert D'Oyly Carte at the Great Eastern Hotel, London.

درست روز بعد، در حالی که ظاهراً هنوز در سلامت کامل بود، کمبریج را ترک کرد تا در هتل گریت ایسترن لندن، قرار ناهار خود را با آقای روپرت دویلی کارته برگزار کند.

💡 The theater restored a production style associated with D'Oyly Carte, blending tradition with modern stagecraft.

این تئاتر سبک تولیدی مرتبط با D'Oyly Carte را احیا کرد و سنت را با هنر صحنه‌آرایی مدرن در هم آمیخت.

💡 Archivists digitized posters from D'Oyly Carte seasons, revealing evolving typography and audience tastes.

آرشیویست‌ها پوسترهای فصل‌های D'Oyly Carte را دیجیتالی کردند و تایپوگرافی در حال تکامل و سلیقه مخاطبان را آشکار کردند.