Cusanus

💡 Seminar discussions of Cusanus explored learned ignorance, a humble recognition that reason meets paradox at the limits of understanding.

مباحث سمینار درباره کوزانوس، جهل آموخته‌شده را بررسی می‌کرد، اذعان فروتنانه‌ای مبنی بر اینکه عقل در مرزهای فهم با پارادوکس روبرو می‌شود.

💡 A manuscript attributed to Cusanus illuminated theological debates where mathematics, optics, and mysticism mingle unexpectedly.

یک نسخه خطی منسوب به کوسانوس، مباحث کلامی را روشن می‌کند که در آن ریاضیات، نورشناسی و عرفان به طور غیرمنتظره‌ای در هم می‌آمیزند.

💡 Cusanus, in fact, denies the fundamental Aristotelian dogma that the earth is the central point of the universe, because, on general grounds, there can be no absolute central point.

در واقع، کوزانوس این اصل بنیادی ارسطویی را که زمین نقطه مرکزی جهان است، انکار می‌کند، زیرا، به طور کلی، هیچ نقطه مرکزی مطلقی نمی‌تواند وجود داشته باشد.

💡 The New Astronomy.—The general criticisms of Cusanus were elaborated by Copernicus.

نجوم جدید. - انتقادات کلی از کوزانوس توسط کوپرنیک شرح و بسط داده شد.

💡 In mathematical and physical science Cusanus was much in advance of his age.

کوزانوس در علوم ریاضی و فیزیک بسیار جلوتر از سن خود بود.

💡 Philosophers credit Cusanus with bridging medieval scholasticism and early modern curiosity, a hinge between worlds often treated as separate.

فیلسوفان، کوزانوس را به خاطر پیوند دادن فلسفه مدرسی قرون وسطی و کنجکاوی اوایل دوران مدرن، واسطه‌ای بین جهان‌هایی که اغلب جدا از هم تلقی می‌شوند، می‌شناسند.