Council of Trent

💡 He invents with such empathy that the closest thing to an unmitigated villain is Pius IV, the new Nero presiding over the conflagration lit by the Council of Trent.

او با چنان همدلی‌ای داستان سرایی می‌کند که نزدیک‌ترین چیز به یک شرور تمام‌عیار، پیوس چهارم، نرون جدید است که بر آتش‌سوزی‌ای که شورای ترنت برافروخته بود، ریاست می‌کند.

💡 The Council of Trent standardized liturgy and doctrine, answering reform with reforms that still echo in parish schedules and hymnals.

شورای ترنت، آیین‌های مذهبی و اصول اعتقادی را استاندارد کرد و به اصلاحات با اصلاحاتی پاسخ داد که هنوز هم در برنامه‌های کلیسا و سرودهای مذهبی طنین‌انداز است.

💡 In 1546 the Council of Trent said of this translation of a translation that “no one is to dare, or presume to reject it under any pretext whatever.”

در سال ۱۵۴۶، شورای ترنت در مورد این ترجمه از یک ترجمه دیگر اعلام کرد که «هیچ‌کس نباید جرأت کند یا به هر بهانه‌ای آن را رد کند.»

💡 Students debated whether the Council of Trent strengthened faith or stifled curiosity; the best papers admitted both, with nuance.

دانشجویان در مورد اینکه آیا شورای ترنت ایمان را تقویت می‌کند یا کنجکاوی را فرو می‌نشاند، بحث می‌کردند؛ بهترین مقالات هر دو را با ظرافت پذیرفتند.

💡 In the Catholic Church, the law of priestly celibacy has remained essentially unchanged since the Council of Trent in 1563.

در کلیسای کاتولیک، قانون تجرد کشیشان از زمان شورای ترنت در سال ۱۵۶۳ اساساً بدون تغییر باقی مانده است.

💡 Art history links the Council of Trent to Counter-Reformation aesthetics, encouraging clarity, devotion, and the occasional dramatic cloudburst.

تاریخ هنر، شورای ترنت را به زیبایی‌شناسی ضد اصلاحات پیوند می‌دهد و شفافیت، فداکاری و گاه به گاه طغیان‌های دراماتیک را تشویق می‌کند.