Comstockery

💡 Editorials warned that Comstockery masquerades as virtue while strangling curiosity and art.

سرمقاله‌ها هشدار دادند که کامستاکری در حالی که کنجکاوی و هنر را خفه می‌کند، خود را به عنوان فضیلت جلوه می‌دهد.

💡 In 1905, George Bernard Shaw, the playwright, referred to censorship-happy moralism as “Comstockery” in a letter to The New York Times.

در سال ۱۹۰۵، جورج برنارد شاو، نمایشنامه‌نویس، در نامه‌ای به نیویورک تایمز، از اخلاق‌گراییِ سانسورمحور با عنوان «کامستاکری» یاد کرد.

💡 Museum placards traced cycles of Comstockery and renaissance in public culture.

پلاکاردهای موزه، چرخه‌های کامستاکری و رنسانس در فرهنگ عمومی را ترسیم می‌کردند.

💡 Critics accused the board of Comstockery after banning novels for frankness teens already navigate daily.

منتقدان، هیئت مدیره کامستاکری را به خاطر ممنوع کردن رمان‌هایی برای نوجوانانی که روزانه با آنها سر و کار دارند، متهم کردند.

💡 “Comstockery is the world’s standing joke at the expense of the United States,” Shaw commented.

شاو اظهار داشت: «کامستاکری به قیمت از دست دادن ایالات متحده، به یک جوک همیشگی در جهان تبدیل شده است.»

💡 In the early 20th century, this idea of Comstockery becomes really popular.

در اوایل قرن بیستم، این ایده کامستاکری واقعاً محبوب شد.