Chuang-tzu

💡 I would recommend Natural History, setting four Taoist texts from Chuang-tzu for soprano and orchestra.

من «تاریخ طبیعی» را توصیه می‌کنم، که چهار متن تائوئیستی از چوانگ تزو را برای سوپرانو و ارکستر تنظیم کرده است.

💡 We read Chuang tzu aloud in a park, letting paradoxes ride breezes that made arguments feel like invitations rather than contests.

ما در پارک با صدای بلند «چوانگ تزو» را می‌خواندیم، و اجازه می‌دادیم تناقض‌ها بر باد بروند، طوری که بحث‌ها بیشتر شبیه دعوت به مناظره به نظر برسند تا مسابقه.

💡 Designers quoting Chuang tzu embraced usefulness born of emptiness, planning corridors, margins, and pauses as carefully as features.

طراحانی که از چوانگ تزو نقل قول می‌کردند، سودمندیِ زاده‌ی پوچی را پذیرفتند و راهروها، حاشیه‌ها و مکث‌ها را با همان دقتی که در طراحی ویژگی‌ها به کار می‌بردند، طراحی کردند.