cheque card

💡 My grandfather kept a faded cheque card behind his license, recalling weekends when petrol stations refused cheques without that small rectangle of laminated authority.

پدربزرگم یک کارت چک رنگ و رو رفته پشت گواهینامه‌اش نگه می‌داشت و آخر هفته‌هایی را به یاد می‌آورد که پمپ بنزین‌ها چک‌هایی را که آن مستطیل کوچکِ لمینت‌دارِ مجوز را نداشتند، قبول نمی‌کردند.

💡 Historians of retail finance note how the cheque card standardized risk, letting small merchants trust strangers long enough to build regular, loyal customers.

مورخان امور مالی خرده‌فروشی خاطرنشان می‌کنند که چگونه کارت چک، ریسک را استاندارد کرد و به بازرگانان کوچک اجازه داد تا به غریبه‌ها به اندازه کافی اعتماد کنند تا مشتریان دائمی و وفادار پیدا کنند.

💡 Before chip-and-PIN, shops accepted a cheque card that guaranteed payments up to a limit, a peculiar bridge between signatures, paper cheques, and modern terminals.

قبل از چیپ اند پین، مغازه‌ها کارت چک را می‌پذیرفتند که پرداخت‌ها را تا سقف مشخصی تضمین می‌کرد، پلی عجیب بین امضاها، چک‌های کاغذی و پایانه‌های مدرن.

💡 No cheque card means cheques may not clear.

نداشتن کارت چک به این معنی است که چک‌ها ممکن است پاس نشوند.

💡 The necessity to have the back of your cheque signed will soon disappear It is the final weekend for the cheque card.

لزوم امضا کردن پشت چک به زودی از بین خواهد رفت. آخر هفته‌ی آخر برای کارت چک است.

💡 Though now the card is no more, one of his famous lines from Hamlet might need a little reworking: "Neither a borrower nor a lender be, for tis the end of the cheque card guarantee."

اگرچه اکنون دیگر آن کارت وجود ندارد، اما یکی از جملات معروف او از نمایشنامه هملت ممکن است نیاز به کمی تغییر داشته باشد: «نه وام‌گیرنده و نه وام‌دهنده، زیرا این پایان ضمانت کارت چک است.»