cakeism

💡 She said "cakeism, profligacy and hubris at the very top" led to "a failure to reign in expenditure" and that she "chose not to be bought off".

او گفت «کیک‌پرستی، اسراف و تکبر در سطوح بالا» منجر به «شکست در کنترل هزینه‌ها» شد و او «ترجیح داد که تطمیع نشود».

💡 Commentators mocked policy cakeism, wanting mutually exclusive benefits without trade-offs, as though budgets obeyed fairy tales rather than arithmetic.

مفسران، سیاست کیک‌خوری را به سخره گرفتند، سیاستی که در آن منافع متقابلاً منحصر به فرد و بدون بده‌بستان خواسته می‌شد، گویی بودجه‌ها از افسانه‌ها پیروی می‌کنند نه از حساب و کتاب.

💡 The memo accused leadership of cakeism, promising immediate growth and lower costs while ignoring necessary investments in infrastructure.

این یادداشت، رهبری را به کیک‌پرستی متهم کرد که در آن وعده رشد فوری و کاهش هزینه‌ها داده شده، در حالی که سرمایه‌گذاری‌های لازم در زیرساخت‌ها نادیده گرفته شده است.

💡 “That was a piece of ‘cakeism’ — you can have your cake, and eat it too,” Gimson said.

گیمسون گفت: «این نوعی «کیک‌گرایی» بود - شما می‌توانید کیک خود را داشته باشید و آن را هم بخورید.»

💡 Voters grow skeptical of cakeism, recognizing slogans that offer everything now while deferring tough decisions to an undefined future.

رأی‌دهندگان نسبت به کیک‌پرستی بدبین می‌شوند و شعارهایی را تشخیص می‌دهند که همه چیز را اکنون ارائه می‌دهند و در عین حال تصمیمات دشوار را به آینده‌ای نامعلوم موکول می‌کنند.