Bulwer

💡 They were like unto—if not worse than—The Last Days of Pompeii, as described by Bulwer Lytton.

آنها شبیه - اگر نگوییم بدتر - به آخرین روزهای پمپئی، همانطور که بولور لیتون توصیف کرده است، بودند.

💡 Here’s a man who – agreeing with the 17th-century rhetorician John Bulwer that gesture is “the palm and crown of eloquence” – really speaks with his hands.

این مردی است که - با جان بولور، سخنور قرن هفدهم، موافق است که ژست «کف دست و تاج فصاحت» است - واقعاً با دستانش صحبت می‌کند.

💡 Jon had given Black Jack Bulwer command of the escort, with a dozen mounted rangers under him, and two wayns.

جان فرماندهی اسکورت را به بلک جک بولور سپرده بود، به همراه دوازده تکاور سواره تحت فرمانش، و دو راه.

💡 Conversely, a woman with facial hair was seen by some people not as masculine or unfeminine, but as an abomination, who, according to Bulwer, “must be greeted with stones from a distance.”

برعکس، زنی که ریش و سبیل داشت، از نظر برخی افراد نه مردانه و نه غیرزنانه، بلکه موجودی نفرت‌انگیز تلقی می‌شد که به گفته بولور «باید از دور با سنگ از او استقبال کرد».