Brooklynese

💡 Written in the most glorious prose, its beat and buoyancy is delivered by Dominic Hoffman, a master at capturing the rhythm of backchat and in rendering Brooklynese, Southern and Spanish speech.

این کتاب که با نثری بسیار باشکوه نوشته شده، ضرب‌آهنگ و سبک خاص خود را از دومینیک هافمن، استاد به تصویر کشیدن ریتم گفتگوی خصوصی و ترجمه‌ی گفتار بروکلینی، جنوبی و اسپانیایی، دریافت کرده است.

💡 A linguist mapped features of Brooklynese without mocking, treating accent as culture, not defect.

یک زبان‌شناس بدون تمسخر، ویژگی‌های بروکلینی‌ها را ترسیم کرد و لهجه را به عنوان فرهنگ، نه نقص، در نظر گرفت.

💡 She slipped into Brooklynese when excited, vowels stretching like taffy and laughter turning corners sharply.

وقتی هیجان‌زده می‌شد، به لهجه بروکلینی صحبت می‌کرد، مصوت‌ها مثل آب‌نبات کش می‌آمدند و خنده‌اش تندتند از گوشه و کنار می‌گذشت.

💡 Similarities still exist between New Orleans’ Yat variation and Brooklynese, a dialect popular in New York City, because of the urban centers’ shared Irish and Italian heritage.

به دلیل میراث مشترک ایرلندی و ایتالیایی مراکز شهری، هنوز هم شباهت‌هایی بین گونه‌ی یات نیواورلئان و بروکلینی، گویشی محبوب در شهر نیویورک، وجود دارد.

💡 In the Brooklynese of Smith’s characters, I’d say “Nyah.”

به زبان بروکلینیِ شخصیت‌های اسمیت، من می‌گویم «نیا».

💡 Finding the subtle “Brooklynese” that Fincher wanted in her voice was the trickier part.

پیدا کردن آن «بروکلینی» ظریفی که فینچر در صدای او می‌خواست، بخش سخت‌تر بود.