British disease

💡 "It's a British disease - we validate success by the exit rather than achievement of the business."

«این یک بیماری بریتانیایی است - ما موفقیت را با خروج از کسب و کار اعتبار می‌بخشیم، نه با دستاورد آن.»

💡 The French European minister turned MEP Nathalie Loiseau talked of a British "disease" which appeared to stop it having a debate about a momentous decision.

ناتالی لوازو، وزیر اروپایی فرانسه که اکنون نماینده پارلمان اروپا است، از یک «بیماری» بریتانیایی صحبت کرد که به نظر می‌رسد مانع از بحث در مورد یک تصمیم مهم شده است.

💡 Economists once called stagnant productivity the British disease, a cautionary shorthand for structural problems hidden by temporary booms.

اقتصاددانان زمانی رکود بهره‌وری را بیماری بریتانیایی می‌نامیدند، عبارتی هشداردهنده برای مشکلات ساختاری که پشت رونق‌های موقت پنهان شده‌اند.

💡 The UK’s desperately poor productivity, terrible labour relations and propensity to strike earned the tag “the British disease”.

بهره‌وری به‌شدت پایین، روابط کاری وحشتناک و تمایل به اعتصاب در بریتانیا، لقب «بیماری بریتانیایی» را برایش به ارمغان آورد.

💡 Journalists use British disease carefully now, recognizing how labels oversimplify complex, evolving realities in policy and workplaces.

روزنامه‌نگاران اکنون با دقت از بیماری بریتانیایی استفاده می‌کنند و تشخیص می‌دهند که چگونه برچسب‌ها، واقعیت‌های پیچیده و در حال تحول در سیاست‌گذاری و محیط‌های کاری را بیش از حد ساده می‌کنند.

💡 A lecture revisited the British disease to examine industrial decline, labor relations, and investment patterns across decades.

یک سخنرانی، بیماری بریتانیایی را مجدداً بررسی کرد تا رکود صنعتی، روابط کار و الگوهای سرمایه‌گذاری را در طول دهه‌ها بررسی کند.