bowyangs

💡 Hikers tried modern bowyangs on wet trails, appreciating how they prevented soaked fabric from slapping against shins painfully.

کوهنوردان، کفش‌های مدرن پاپیونی را در مسیرهای خیس امتحان می‌کردند و از اینکه چطور از برخورد دردناک پارچه خیس به ساق پا جلوگیری می‌کردند، لذت می‌بردند.

💡 Bushmen tied bowyangs below the knees, stopping trouser cuffs from snagging on burrs during long walks through scratchy scrub.

مردان بوشمن پاپیون‌هایی را زیر زانو می‌بستند تا در طول پیاده‌روی‌های طولانی در میان بوته‌های خاردار، دمپایی شلوارشان به خارها گیر نکند.

💡 The first man that Steelman and Smith came up to on the last embankment, where they struck the new railway line, was a heavy, gloomy, labouring man with bowyangs on and straps round his wrists.

اولین مردی که استیلمن و اسمیت در آخرین خاکریز، جایی که به خط آهن جدید برخورد کردند، به او برخوردند، مردی سنگین وزن، عبوس و کارگر بود که پاپیون به پا داشت و تسمه‌هایی به دور مچ‌هایش بسته بود.

💡 Old photos show farmers wearing bowyangs, improvised cords that kept dust out and hems intact while fencing paddocks.

عکس‌های قدیمی، کشاورزانی را نشان می‌دهد که هنگام حصارکشی چراگاه‌ها، پاپیون می‌پوشیدند، طناب‌هایی که خودشان درست کرده بودند تا گرد و غبار را دور نگه دارند و لبه‌های حصار را سالم نگه می‌داشتند.