Beuys

💡 The late, great German Conceptual artist Joseph Beuys used to say, “Everybody is an artist,” but I’d much rather see a big museum show of Beuys’ pungent art than a big show of “everybody’s.”

یوزف بویس، هنرمند فقید و بزرگ مفهومی آلمانی، همیشه می‌گفت: «همه هنرمندند»، اما من ترجیح می‌دهم یک نمایشگاه بزرگ موزه‌ای از هنر تند و تیز بویس ببینم تا یک نمایشگاه بزرگ از «همه».

💡 In the show’s catalog, Gates cites the “shamanic conceptualism” of the German postwar artist Joseph Beuys as inspiration for his work.

در کاتالوگ نمایشگاه، گیتس از «مفهوم‌گرایی شمنی» هنرمند پس از جنگ آلمانی، یوزف بویس، به عنوان الهام‌بخش آثارش یاد می‌کند.

💡 The museum’s Beuys room mixes fat, felt, and stories, encouraging curiosity instead of gatekeeping.

اتاق بویس در موزه، ترکیبی از پارچه، نمد و داستان است و به جای نگهبانی، کنجکاوی را تشویق می‌کند.

💡 Students debated whether Beuys blurred art and activism productively or just theatrically, then built quieter projects with neighbors.

دانشجویان بحث می‌کردند که آیا بویس هنر و کنشگری را به طور مؤثر یا صرفاً نمایشی با هم مخلوط کرده است، سپس پروژه‌های آرام‌تری با همسایگان خود ساختند.

💡 A lecture framed Beuys within postwar trauma, asking audiences to weigh materials as metaphors rather than props.

یک سخنرانی، بویس را در بستر آسیب‌های پس از جنگ قرار داد و از مخاطبان خواست تا مطالب را به عنوان استعاره و نه به عنوان وسیله‌ی صحنه بسنجند.