Berdychiv

💡 “I still can’t believe I’m here,” said Iryna Vasylevska, who had just left her husband in Berdychiv, a small town in Ukraine’s besieged north.

ایرینا واسیلوسکا، که تازه شوهرش را در بردیچیف، شهری کوچک در شمال محاصره‌شده اوکراین، ترک کرده بود، گفت: «هنوز باورم نمی‌شود که اینجا هستم.»

💡 Travelers detouring to Berdychiv found bakeries where poppy-seed spirals disappeared embarrassingly fast.

مسافرانی که از مسیرشان به بردیچیف منحرف می‌شدند، نانوایی‌هایی را پیدا می‌کردند که در آنها مارپیچ‌های دانه خشخاش به طرز شرم‌آوری سریع ناپدید می‌شدند.

💡 For Tanya, a 34-year-old from Berdychiv in northern Ukraine, it was a relief to finally have some help with her five young children after their long trip to Poland.

برای تانیا، زن ۳۴ ساله‌ای اهل بردیچیف در شمال اوکراین، این مایه آسودگی خاطر بود که بالاخره پس از سفر طولانی‌شان به لهستان، کمکی برای نگهداری از پنج فرزند خردسالش پیدا کرده بود.

💡 Today, though his project The Bloodlands he is exploring how the violent past affects the present life of the people in Berdychiv, a small town in Ukraine.

امروز، از طریق پروژه‌اش «سرزمین‌های خونین» او در حال بررسی این است که چگونه گذشته‌ی خشونت‌آمیز بر زندگی کنونی مردم در بردیچیف، شهری کوچک در اوکراین، تأثیر می‌گذارد.

💡 In Berdychiv, cobbled lanes skirt courtyards scented with dill, diesel, and laundry steam on winter afternoons.

در بردیچیف، کوچه‌های سنگفرش شده در بعدازظهرهای زمستان، حیاط‌هایی را احاطه کرده‌اند که بوی شوید، گازوئیل و بخار لباسشویی می‌دهند.

💡 Archives in Berdychiv safeguard letters that historians weave into tales of trade, faith, and family.

بایگانی‌های بردیچیف از نامه‌هایی محافظت می‌کنند که مورخان آنها را در داستان‌های تجارت، ایمان و خانواده به کار می‌برند.