Beat Generation

💡 Jack Kerouac’s 1957 novel, “On the Road,” defined him as the voice of the Beat Generation.

رمان «در جاده» نوشته جک کرواک در سال ۱۹۵۷، او را به عنوان صدای نسل بیت معرفی کرد.

💡 The exhibit on the Beat Generation juxtaposed typewritten manuscripts with road maps, showing how restlessness became a literary device.

نمایشگاه نسل بیت، دست‌نوشته‌های تایپ‌شده را در کنار نقشه‌های راه قرار داد و نشان داد که چگونه بی‌قراری به یک ابزار ادبی تبدیل شد.

💡 Some visit San Francisco’s North Beach because it tastes like Italy, and some visit because it howls like the Beat Generation.

بعضی‌ها به ساحل شمالی سانفرانسیسکو می‌روند چون طعم ایتالیا می‌دهد، و بعضی‌ها هم می‌آیند چون مثل نسل بیت زوزه می‌کشد.

💡 Critics argued the Beat Generation centered men, and the curator responded by foregrounding neglected voices that shaped the movement’s cadence.

منتقدان استدلال می‌کردند که نسل بیت، مردان را محور قرار داده است و متصدی نمایشگاه با برجسته کردن صداهای نادیده گرفته شده‌ای که آهنگ این جنبش را شکل می‌دادند، به این انتقاد پاسخ داد.

💡 He was friendly with Bateson, and he and Mead made a radio show about the Beat Generation.

او با بیتسون دوست بود و به همراه مید یک برنامه رادیویی درباره نسل بیت ساختند.

💡 Students imitated the Beat Generation for a week, then admitted editing remains the real rebellion against chaos.

دانشجویان به مدت یک هفته از نسل بیت تقلید کردند، سپس اذعان کردند که ویرایش همچنان شورش واقعی علیه هرج و مرج است.