Balbo

💡 Horner has spent time extolling the virtues of head of aerodynamics Enrico Balbo, lead performance engineer Ben Waterhouse and chief designer Craig Skinner.

هورنر زمانی را صرف ستایش از فضایل انریکو بالبو، رئیس بخش آیرودینامیک، بن واترهاوس، مهندس ارشد عملکرد و کریگ اسکینر، طراح ارشد، کرده است.

💡 Aviation history sessions discussed Balbo and the mass transatlantic flights that showcased Italy’s air arm in the early 1930s.

جلسات تاریخ هوانوردی درباره بالبو و پروازهای گسترده بر فراز اقیانوس اطلس که قدرت هوایی ایتالیا را در اوایل دهه ۱۹۳۰ به نمایش گذاشت، بحث می‌کردند.

💡 Horner has tended from time to time in recent years to downplay Newey's influence, and talk up that of technical director Pierre Wache and aerodynamics chief Enrico Balbo.

هورنر در سال‌های اخیر هر از گاهی تمایل داشته تا نفوذ نیوی را کم‌اهمیت جلوه دهد و در عوض از نفوذ پیر واش، مدیر فنی، و انریکو بالبو، رئیس آیرودینامیک، صحبت کند.

💡 Archival photos show Balbo greeting mechanics before departure, emphasizing methodical planning that made long-distance formation flights plausible.

عکس‌های آرشیوی، خوشامدگویی بالبو را قبل از پرواز نشان می‌دهند که بر برنامه‌ریزی روشمند تأکید دارد که پروازهای طولانی مدت را امکان‌پذیر می‌کرد.

💡 Perhaps Gerrit Cole wouldn’t have slept on covering first base in that same fateful fifth inning if he’d been able to mull his options by scratching an Italo Balbo beard.

شاید اگر گریت کول می‌توانست با خاراندن ریش ایتالو بالبو، گزینه‌هایش را بررسی کند، در همان اینینگ پنجم سرنوشت‌ساز، روی پوشش دادن به بیس اول نمی‌خوابید.

💡 Some monuments honoring Balbo spark debate, since achievements in aviation intersect uncomfortably with the politics of his era.

برخی از بناهای یادبود بالبو بحث‌هایی را برانگیخته‌اند، زیرا دستاوردهای او در هوانوردی به طرز ناخوشایندی با سیاست‌های دوران او تلاقی می‌کند.