antlion

💡 The team placed single trap-jaw ants into plastic cups filled with 4 cm of sand and a 1-cm-long burrowing insect with large jaws—known as an antlion—at the bottom.

این تیم مورچه‌های تک فک تله‌ای را در فنجان‌های پلاستیکی پر از ۴ سانتی‌متر شن و یک حشره نقب‌زن ۱ سانتی‌متری با آرواره‌های بزرگ - که به عنوان شیر مورچه‌خوار شناخته می‌شود - در ته فنجان قرار دادند.

💡 To test this idea, the two biologists and their colleague Alan Worley simulated a hypothetical antlion community menaced by a bird.

برای آزمایش این ایده، این دو زیست‌شناس و همکارشان آلن ورلی، یک جامعه فرضی از شیرهای مورچه‌خوار را که توسط یک پرنده تهدید می‌شوند، شبیه‌سازی کردند.

💡 If the downtime of a given antlion larva was predictable, predators “could perhaps learn some patterns,” Dr. Sendova-Franks said.

دکتر سندووا-فرانکس گفت اگر زمان از کار افتادن یک لارو مورچه‌خوار مشخص قابل پیش‌بینی بود، شکارچیان «شاید می‌توانستند برخی الگوها را یاد بگیرند».

💡 Kids collected antlion doodlebug pits in the sandbox, learning predation by sprinkling sand and watching tiny avalanches.

بچه‌ها گودال‌های حشره‌ی مورچه‌خوار را در جعبه‌ی شن جمع می‌کردند و با پاشیدن شن و تماشای بهمن‌های کوچک، شکار را یاد می‌گرفتند.

💡 The antlion carved a conical pit, then waited beneath sand grains, jaws poised for any misstep by frantic, sliding prey.

مورچه‌خوار گودالی مخروطی شکل حفر کرد، سپس زیر دانه‌های شن منتظر ماند، آرواره‌هایش آماده‌ی هرگونه خطایی از سوی طعمه‌ی سراسیمه و لغزان بود.

💡 Kids watched an antlion hunt, discovering ecosystems thrive on strategies equal parts elegance, patience, and hunger.

بچه‌ها شکار یک شیر مورچه‌خوار را تماشا کردند و کشف کردند که اکوسیستم‌ها با استراتژی‌هایی که به طور مساوی ظرافت، صبر و گرسنگی را در خود جای داده‌اند، رشد می‌کنند.