Ansonia

💡 Ostrow opened the Continental Baths in 1968 in the basement of the Ansonia Hotel, a once grand Beaux Arts landmark on Manhattan’s Upper West Side that had fallen on hard times.

اوسترو در سال ۱۹۶۸، حمام‌های کانتیننتال را در زیرزمین هتل آنسونیا افتتاح کرد، هتلی که زمانی از بناهای باشکوه هنرهای زیبا در منطقه‌ی آپر وست ساید منهتن بود و حالا دوران سختی را سپری می‌کرد.

💡 After two miscarriages, her younger sister, Ansonia, became pregnant in 2020, and it was difficult.

پس از دو سقط جنین، خواهر کوچکترش، آنسونیا، در سال ۲۰۲۰ باردار شد و این دوران سختی بود.

💡 Ansonia spent months in and out of the same hospital where her sister had been treated.

آنسونیا ماه‌ها در همان بیمارستانی که خواهرش در آن درمان شده بود، بستری و مرخص می‌شد.

💡 Budget meetings in Ansonia discussed sidewalks, playgrounds, and flood control—mundane choices that quietly define decent towns.

جلسات بودجه در آنسونیا در مورد پیاده‌روها، زمین‌های بازی و کنترل سیل بحث کردند - انتخاب‌های پیش پا افتاده‌ای که بی‌سروصدا شهرهای مناسب را تعریف می‌کنند.

💡 In Ansonia, the Naugatuck’s bends frame brick mills repurposed into studios where sawdust smells like ambition.

در آنسونیا، کارخانه‌های آجرپزی قاب‌دارِ خم‌های ناگاتاک به کارگاه‌هایی تبدیل شده‌اند که در آن‌ها خاک اره بوی جاه‌طلبی می‌دهد.

💡 A diner in Ansonia poured bottomless coffee while union retirees traded shop-floor wisdom with teenagers.

یک رستوران در آنسونیا قهوه‌ی بی‌انتهایی می‌ریخت، در حالی که بازنشستگان اتحادیه، دانش و تجربه‌ی کاری‌شان را با نوجوانان به اشتراک می‌گذاشتند.