animal starch

💡 In the liver, glucose is converted to glycogen, a kind of animal starch.

در کبد، گلوکز به گلیکوژن تبدیل می‌شود که نوعی نشاسته حیوانی است.

💡 The human body contains a small amount of a substance called glycogen, which is an animal starch or sugar.

بدن انسان حاوی مقدار کمی از ماده‌ای به نام گلیکوژن است که نشاسته یا قند حیوانی است.

💡 Its cells also store up, “in the form of a kind of animal starch called glycogen,” excess of starchy or sugary food absorbed from the intestine during the digestion of a meal.

سلول‌های آن همچنین «به شکل نوعی نشاسته حیوانی به نام گلیکوژن»، مازاد غذای نشاسته‌ای یا قندی جذب شده از روده در حین هضم غذا را ذخیره می‌کنند.

💡 Glycogen, glī′kō-jen, n. animal starch, a substance first discovered by Claude Bernard in the human liver—when pure, a white, amorphous, tasteless powder, insoluble in alcohol.

گلیکوژن، glī′kō-jen، اسم مستعار نشاسته حیوانی، ماده‌ای که اولین بار توسط کلود برنارد در کبد انسان کشف شد - در حالت خالص، پودری سفید، بی‌شکل، بی‌مزه و نامحلول در الکل است.

💡 Athletes manipulate animal starch through carb loading, timing meals so legs wake up enthusiastic on race day.

ورزشکاران نشاسته حیوانی را از طریق بارگیری کربوهیدرات و زمان‌بندی وعده‌های غذایی دستکاری می‌کنند تا پاها در روز مسابقه با اشتیاق از خواب بیدار شوند.

💡 Lessons on animal starch tie nutrition to physiology, turning labels into endurance.

درس‌هایی در مورد نشاسته حیوانی، تغذیه را به فیزیولوژی گره می‌زند و برچسب‌ها را به استقامت تبدیل می‌کند.