Ancus Marcius

💡 It has gone there since 600 B.C., when King Ancus Marcius built an aqueduct.

این آب از سال ۶۰۰ قبل از میلاد، زمانی که پادشاه آنکوس مارسیوس یک قنات ساخت، به آنجا رفته است.

💡 Ancus Marcius was the grandson of king Numa Pompilius by his daughter.

آنکوس مارسیوس نوه پادشاه نوما پومپیلیوس از دخترش بود.

💡 Tradition names Ancus Marcius Rome’s fourth king, builder of bridges and saltworks, a civic resume mixing myth with plausible infrastructure.

طبق روایات، آنکوس مارسیوس چهارمین پادشاه روم، سازنده پل‌ها و کارخانه‌های نمک بود، رزومه‌ای مدنی که افسانه‌ها را با زیرساخت‌های محتمل ترکیب می‌کند.

💡 Schoolchildren recite Ancus Marcius, then visit reconstructed huts, learning settlements thrive on treaties, timber, and tidily stored grain.

دانش‌آموزان، سرود آنکوس مارسیوس را از بر می‌خوانند، سپس از کلبه‌های بازسازی‌شده بازدید می‌کنند و می‌آموزند که سکونتگاه‌ها با معاهدات، چوب و غلات مرتب انبار شده، رونق دارند.

💡 Historians read Ancus Marcius as a figure stitching religion and trade, cementing authority through rituals and useful roads.

مورخان، آنکوس مارسیوس را به عنوان شخصیتی می‌شناسند که دین و تجارت را به هم پیوند داده و از طریق آیین‌ها و جاده‌های مفید، اقتدار را تحکیم بخشیده است.