يف کنت

این مورد احتمالاً صورت نادرستِ «في كنت» یا خودِ «كنت» است. «كنت» در عربی یعنی «من بودم» و شکل اول‌شخصِ گذشته از فعل «كان» است. این واژه برای بیان حالت، وضعیت یا وجود داشتنِ گوینده در گذشته به کار می‌رود، مثلاً در جمله‌هایی مثل «كنت في البيت» یعنی «من در خانه بودم». بنابراین معنای اصلی آن «بودم» است.