يٰعبادی

این هم صورت نداست و در اصل يا عبادي یعنی «ای بندگان من»؛ پسوند «ی» در پایان، مالکیت را می‌رساند. این تعبیر برای خطاب مستقیم و مهربانانه به بندگانِ خدا به‌کار می‌رود و بار عاطفی و دینی دارد.