يٰعباد

این واژه در اصل يا عباد است و با حرف ندا «يا» به‌کار می‌رود؛ معنی آن «ای بندگان» یا «ای بندگانِ من / خدا» است. در متن‌های دینی و قرآنی بسیار دیده می‌شود و برای خطاب محترمانه به جمع بندگان استفاده می‌شود.