اشرا

«أشرًا» می‌تواند مصدر یا حالتِ قیدی از «أشرّ / أشر» باشد و معنای «از روی سرکشی و ناسپاسی»، «به‌صورت بدخو و مغرورانه»، یا «با شرارت و طغیان» بدهد. در کاربرد قرآنی و ادبی، این واژه معمولاً به حالتِ مستیِ نعمت، غرور، و تجاوز از حد اشاره دارد. اگر به‌صورت مستقل آمده باشد، معنایش به «طغیان» و «ناسپاسی» نزدیک است.