وسيفه

💡 اندفع الفارس بقوة على ظهر جواد، وسيفه يلمع في ضوء الشمس.

شوالیه سوار بر اسب به جلو تاخت، شمشیرش در نور خورشید می‌درخشید.

💡 وقف القرصان الشجاع طويل القامة، وسيفه يتلألأ في ضوء الشمس.

دزد دریایی شجاع صاف ایستاده بود و شمشیرش در نور خورشید می‌درخشید.

💡 وضع الجندي وسيفه جانبًا بعد التدريب، ثم بدأ يراجعُ أوامرَ القائد.

سرباز پس از تمرین شمشیرش را کنار گذاشت، سپس شروع به مرور دستورات فرمانده کرد.

💡 ، وأيضًا أعطاه جواده وسيفه ولكن (يوليسس) العجوز لم يأخذه.

او همچنین اسب و شمشیر خود را به او داد، اما اولیس پیر آنها را نگرفت.

💡 لمع وسيفه تحت ضوء الشمس، فشعر الجميعُ بالهيبة والرهبة في آنٍ واحد.

شمشیرش زیر نور خورشید می‌درخشید و همه همزمان احساس ترس و حیرت می‌کردند.

💡 كان الفارسُ يحمل وسيفه في المعركة بثباتٍ، لكنه لم يستخدمه إلا دفاعًا عن نفسه.

شوالیه شمشیرش را در نبرد محکم حمل می‌کرد، اما فقط از آن برای دفاع از خود استفاده می‌کرد.