اميت

این صورت به احتمال زیاد از فعل أميتُ می‌آید، یعنی «من می‌میرانم» یا «من می‌کُشم» در معنای «سببِ مرگ شدن» یا «ممیرانم». ریشه‌ی «موت» در باب إفعال، فعل «أماتَ» را می‌سازد که معنی «میراندن» دارد و مضارع اول‌شخص آن «أميتُ» است. بنابراین «أميت» می‌تواند یعنی «من می‌میرانم / می‌میرانم» و در متون دینی هم گاهی در نسبت با خداوند به معنای «زنده و میراننده» دیده می‌شود.