واصب

💡 بدا واصب الوجه بعد السهر الطويل، لكنه أصرّ على حضور المحاضرة.

او بعد از بیدار ماندن تا دیروقت خسته به نظر می‌رسید، اما اصرار داشت که در سخنرانی شرکت کند.

💡 كان واصب النظرة حين سمع الخبر، ثم جلس صامتًا يفكر مليًا.

وقتی خبر را شنید، با دقت نگاه کرد، سپس ساکت نشست و عمیقاً به فکر فرو رفت.

💡 خرج واصب من الغرفة دون كلام، وكأنّ شيئًا ثقيلًا كان يشغله طوال النهار.

وسیب بدون اینکه کلمه ای بگوید از اتاق بیرون رفت، انگار که چیزی سنگین تمام روز ذهنش را مشغول کرده بود.